همه ما می‌دانیم که فرآیندها و الگوهای رفتاری سازمانهای فرهنگی به شدت دستخوش تغییر و تحولات دنیای مجازی قرار گرفته است. از این رو اکنون باید از یک زیست بوم نوین در حوزه سیاستگذاری و مدیریت فرهنگی سخن به میان آورد. به طور کلی دانش حوزه فرهنگ و سیاستگذاری فرهنگی را می‌توان در دو عنوان دانش آشکار و دانش ضمنی و تجربی تقسیم بندی کرد. بی‌شک تبدیل دانش ضمنی به دانش آشکار و عرضه آن به جامعه علمی، هم به غنای علمی حوزه سیاستگذاری فرهنگی کمک خواهد کرد و هم در آینده نظام مدیریتی، حوزه فرهنگ را از نقدها و نظریه‌پردازی‌ها ناظر به آن مسائل بهره‌مند خواهد ساخت. از طرفی تحولات فناوری‌های فرهنگی و ارتباطاتی در چند سال اخیر به لحاظ حجم و سرعت در سال‌های پیش‌رو به گونه‌ای است که بسیاری از ذخیره‌های دانشی و تجربی چندان قابلیت استمرار و بهره‌برداری ندارند. علاوه بر این که، دستگاه بزرگ و پراهمیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در همان شرایط کلاسیک و ماقبل تحولات مجازی و سایبری هم، همواره با چالش‌ها و دشواری‌های فراوانی در امور سازمانی و مدیریتی و اجرایی مواجه بوده است. در چنان شرایط پیچیده‌ای پیرامون موضوع “برنامه تحول وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بر پایه تحولات فضای مجازی” دو نوع نگاه مطرح است: تحول در شرایط پیش‌گفته را غیرممکن دانستن و عدم ورود به آن و یا ضرورت شتاب گرفتن برای تدوین و اجرای برنامه تحول به دلیل حادث شدن همان شرایط. در کتاب پیش رو بنا داریم تا به تفصیل به شرح موضوعات اشاره شده بپردازیم.